Het einde van het jaar nadert snel en er stonden nog een paar maandsoorten die we moesten doen. De Witbandkruisbek en Kleine Geelpootruiter in het noorden van het land stonden dit weekend op het lijstje. Pieter moest ook nog een Grote Kruisbek en die konden we mooi combineren. Zaterdag ochtend om 7 uur haalde ik Pieter en Maartje op in Huizen.

Mooi op tijd kwam ik aan op de carpoolplek in Huizen en we konden snel doorrijden. Het miezerde en het zicht was slecht. De vooruitzichten voor de rest van de dag waren beter maar bij aankomst in het Drentse-Friese Wold was het nog steeds erg grauw. Een groep Kruisbekken werd echter snel gevonden en daartussen vonden we tenminste 3 Grote Kruisbekken. Er konden wat bewijsplaten gemaakt worden en we liepen terug naar de auto. Onderweg zagen we nog een groep van 21 Wilde Zwanen die overnacht hebben op het aanwezige meertje.

De volgende bestemming was het Noordlaarderbos waar al een tijdje een Witbandkruisbek zit. Bij aankomst was het nog steeds erg grauw en af en toe miezerde het. Een Zwarte Specht zat volop te roepen toen we het bos inliepen en ook een groepje Kruisbekken werd gehoord. We liepen naar de bekende plek en het duurde niet lang voordat de groep hier in een lariks lande. De Witbandkruisbek werd snel gevonden en er werden een paar bewijsplaten gemaakt. Lang bleven ze niet zitten omdat een Sperwer het voorzien had op de Kruisbekken. Onrustig bleven ze luid roepend rondvliegen en uiteindelijk vertrokken ze.

Tijd om verder te rijden naar Den Oever voor de Kleine Geelpootruiter. Onderweg klaarde het flink op en af en toe kregen we het zonnetje te zien. Ook werd de vogel gemeld via het internet dus hij zat er nog steeds. Op de plaats van bestemming troffen we Fred en Renate Visscher die de vogel kort gezien hadden, hij was echter net opgevlogen. We liepen daarom de dijk af, de telescopen werden opgesteld en het zoeken kon beginnen. Pieter kreeg een telefoontje van Fred met de melding dat de Kleine Geelpoot vlak voor ons langs vloog richting het kleine plasje. We liepen dus terug en vonden daar inderdaad de vogel. Hij zat hier erg dichtbij en liet zich prachtig fotograferen.

Blij met de foto's liepen we terug naar de auto waar we overlegden wat verder te doen. Het was iets over 3 uur en de Morinelplevier in Flevoland, waar ook een Kleine Strandloper gemeld was, leek de beste optie. Pieter en ik hadden de vogel al eerder deze week bezocht maar Maartje was hier niet bij. Ook miste ik de Kleine Strandloper nog voor de maandlijst dus die konden we meteen proberen. Tijdens een ondergaande zon kwamen we aan bij de Vossemeerdijk waar we Dick Groenendijk aantroffen. De Morinel zat er nog maar omdat de vogels net opgevlogen waren hadden ze hem niet in beeld. Ze hadden echter wel de Kleine Strandloper in de scoop die er toch wel erg verdacht uitzag. Het bleek in ieder geval absoluut geen Kleine Strandloper te zijn en er zaten verdachte kenmerken in van een Bonapartes!

Onderwijl vond ik de Morinel en het discussiƫren over het kleine steltje ging verder. We durfden er echter geen zekere Bona van te maken en reden weg met een gemengd gevoel. De foto's moesten uitsluitsel geven. Tijdens de rit hadden andere vogelaars al beelden op internet geplaatst en deze waren goed genoeg om de determinatie rond te maken voor Bonapartes Strandloper. Een prachtige soort voor december!! Met deze vogel is de maandlijst gegroeid tot 2999, nog 1 te gaan.