Oehoe | Bubo bubo

Tijdens een etentje met Pieter en Maartje bij Marc’s BBQ op vrijdag avond werden de opties voor zaterdag besproken. Omdat het rustig is in Nederland voor wat betreft vogels werd gekozen voor een dagje naar het oosten van het land. Als eerste zouden we naar Losser rijden om te kijken of we de aanwezige Roerdomp voor de lens konden krijgen. Ik had de Oehoe van Winterswijk nog nooit gezien en deze konden we mooi combineren.

Zwartbuikwaterspreeuw | Cinclus cinclus cinclus
Zwartbuikwaterspreeuw | Cinclus cinclus cinclus

Zaterdag ochtend stond ik om 7 uur voor de deur bij Pieter en samen reden we verder naar Losser. Er zit al een aantal weken een Roerdomp die zich prachtig laat bekijken en fotograferen. Na een flinke rit parkeren we de auto bij de kijkhut. Het vriest en het voelt koud aan. In de hut is al iemand aanwezig en ook worden we begroet door een bijna handtamme Roodborst. De vogel wordt schijnbaar gevoerd want hij blijft gewoon in de hut zitten. De Roerdomp was nog niet gezien en omdat het water voor de hut bedekt was met ijs zagen de kansen er niet goed uit. De telescoop werd opgesteld en Pieter vond de 2 Grote Zee-eenden die hier ook al een tijdje zitten. Verder worden wat Nonnetjes ontdekt. Na een half uur komt er een Roerdomp op de hut afgevlogen maar de vogel land uit beeld in het riet. Een Goudvink wordt ontdekt en de vogel krijgt gezelschap van nog 15 andere Goudvinken. We blijven wachten op de Roerdomp maar na ongeveer 2 uur geven we het op. Voordat we vertrekken word nog even de Roodborst gevoerd met wat brood.

Volgende stop is de Oehoe in Winterswijk maar eerst willen we een poging doen voor de Zwartbuikwaterspreeuw die in de omgeving van Berkelland zit. De vogel is al bijna 2 weken niet meer gezien maar het ligt op de route. Er zijn 3 plekken waar de vogel gezien werd en deze liggen allemaal bij het riviertje de Berkel. De eerste plek ligt bij een vistrap en hier zien we alleen een IJsvogel. We rijden naar de tweede plek en maken een korte wandeling langs een lange vistrap. We zien een paar Dodaars en een Grote Zilverreiger maar ook hier geen Waterspreeuw. De laatste plek ligt aan de rand van het dorpje Berkelland. Ook hier is een vistrap aangelegd en we zien 2 koppeltjes Grote Zaagbekken baltsen. We zoeken alles af maar ook hier zien we niets. Ik loop langzaam terug richting de auto en bij het oversteken van het bruggetje zie ik een klein vogeltje onderduiken. Ik roep Pieter en het duurt even voordat we de vogel terug vinden en het blijkt inderdaad de Zwartbuikwaterspreeuw te zijn. Deze hadden we niet verwacht, zeker omdat Pieter al 3 keer eerder gezocht had naar de vogel. De Waterspreeuw voelde zich op zijn gemak en zat uitbundig te fluiten. Er konden een aantal leuke foto’s gemaakt worden en tevreden reden we verder naar de Oehoe.

De nieuwe uitkijkwand

Onderweg werd genoten van koffie en het duurde niet lang voordat we de auto parkeerden bij de steengroeve waar de Oehoe al een paar jaar broed. Ze hebben een mooie uitkijkwand aangelegd waarvan je precies op het nest uitkijkt. Het nest wordt min of meer gemarkeerd door een paal waaraan een webcam is gemonteerd. Hierdoor is de vogel live op internet te bekijken. De vogel zit al op zijn nest en door de telescoop is hij goed te bekijken. Er worden wat foto’s gemaakt en plots hoor ik in de verte de schreeuw van een Middelste Bonte Specht. Een Sijs vliegt over en we horen een zingende Boomklever. Het is tijd om verder te gaan en we hebben een aantal plekken voor een Middelste Bonte Specht die we willen bezoeken. De eerste plek is maar een paar kilometer verder en tijdens de rit zien we overal oude loofbossen die prima voor Mibo’s zijn. Op de eerste plek vinden we al snel een Middelste Bonte die zich ook kort laat zien maar helaas zijn er geen fotokansen. We zien hier wel opvallend veel Merels, we tellen op zijn minst 60 vogels in een klein stukje bos.

Zwartbuikwaterspreeuw | Cinclus cinclus cinclus
Bosuil | Strix aluco

De volgende plek is afgelopen week nog bezocht door Pieter. Dit leverde 2 Middelste Bonte en een Kortsnavelboomkruiper op. Nu konden we niets gevonden krijgen. Het was inmiddels over tweeën en we besloten terug te rijden naar Huizen. Onderweg wist Pieter nog een plek voor een Bosuil. De rit terug duurde een uur en op de bewuste plek vonden we 2 Bosuilen! Iets verder was nog een plek, zei Pieter. Hier vonden we nog een Bosuil die we leuk op de foto konden zetten. Het was een leuke dag geworden met een daglijst van 57 soorten. Hiervan telden er 3 voor de jaarlijst die nu op 175 soorten staat.